Vesti

Scroll
line
O nama

 

Destilerija i vinarija Pruna se nalazi u jednom od najživopisnijih delova Srbije. Smeštena u selu Vuković, u neposrednoj okolini Đerdapske klisure kroz koju moćni Dunav na svom putu ka Crnom moru nosi svo bogatstvo prirode, istorije i nasleđa ljudi koji vekovima žive na njegovim obalama, vinarija i destilerija Pruna se u svom radu oslanja na znanje koje se prenosilo sa generacije na generaciju i modernu tehnologiju kako bi u vina i rakije preneli autentične mirise i ukuse istočne Srbije.

Selo Vuković, smešteno između Golupca i Kučeva, pripada mlavskom vinogradarskom rejonu, a od davnina je poznato po kvalitetnim rakijama i vinama. Njegovi stanovnici generacijama čuvaju porodične veštine i znanje u pravljenju alkoholnih pića. Iako je period industrijalizacije i socijalizma u bivšoj Jugoslaviji učinio da se ukupne površine pod vinogradima i voćnjacima znatno smanje, ipak je svaka kuća uspela da sačuva manje vinograde i voćnjake kako bi proizvodili najbolje vino i rakiju za porodične potrebe, slave i veselja, a samim tim sačuvali porodično nasleđe.

2011. godine, Slobodan Ilić, vlasnik vinarije i destilerije Pruna, je odlučio da svoju porodičnu tradiciju u pravljenju vina i rakije osavremeni i predstavi vama ono najbolje što pružaju osunčane padine koje se blago spuštaju ka Dunavu, zemljište pogodno za gajenje vinove loze i voća, povoljni klimatski uslovi i vetrovi koji prate tok Dunava.

 destilerija i vinarija Pruna

Scroll
line
Istorija

Prvi tragovi vinove loze na prostorima uz reke Dunav i Mlavu sežu još u vreme neolita. Vinčanska kultura i kultura Lepenskog vira su poznavali divlje grožđe i sa sigurnošću znamo na osnovu otkrivenih artefakata da je grožđe korišćeno u svakodnevnoj ishrani. Međutim, prvi podaci o pravljenju vina na ovim prostorima su iz vremena Starih Rimljana i vezuju se za vladavinu imperatora Marka Aurelija Proba (276-282). Tokom njegove vladavine su se gajenje vinove loze i proizvodnja vina počeli širiti sa Fruške gore, pa su tako stigli i do istočne Srbije.

Doseljavanjem na Balkansko poluostrvo, paganska slovenska plemena su primila hrišćanstvo u kom vino ima značajnu ulogu kao simbol Hristove krvi. Razvoj vinogradarstva u ovom periodu se vezuje za manastirska imanja i posede. Nakon dolaska Turaka na ove prostore, proizvodnja vina postepeno gubi svoj značaj, jer islamska vera zabranjuje konzumiranje alkohola. U turskoj vojsci su postojali posebni odredi konjanika “akindžije” koji su uništavali vinograde. Grožđe se koristi uglavnom za jelo, tako da su u to vreme stigle u Srbiju stone sorte za jelo: drenkovi, afus ali, ćilibarka. Treba pomenuti da su Turci takođe zaslužni što je u Srbiju stigla šljiva, koju danas smatramo nacionalnim voćem po kom je Srbija prepoznatljiva.

Nakon najezde filoksere krajem XIX veka, obnova vinogorja je bila brza i efikasna, ponajviše zahvaljujući pomoći države i osnivanju loznih rasadnika u Smederevu (1882.god), Bukovu (1886.god), Jagodini (1889.god) i Aleksandrovcu (1891.god) koji su obogatili vinogorja Srbije novim sortama na otpornim podlogama.

Po završetku Drugog svetskog rata, obnova zemlje je postala prioritet. Nažalost, to nije uključivalo i obnovu vinograda. Sa razvojem industrije, počelo je i postepeno preseljenje seoskog stanovništva u gradove gde su dobijali posao u fabrikama i industrijskim pogonima. U tom periodu, proizvodnja vina se odvija u velikim vinarijama koje osniva Vlada Narodne Republike Srbije. Što se tiče individualnih proizvođača, dolazi do nacionalizacije i konfiskacije. Zemlja je oduzimana i manastirima. Individualni proizvođači su bili u izuzetno teškoj situaciji zbog nemogućnosti plasmana i direktne prodaje vina.  1970. godine donet je Zakon kojim je vinogradarima bilo potpuno zabranjeno da proizvode vino. Na taj način, vinogradari su mogli samo prodavati svoje grožđe velikim industrijskim vinarijama ili ilegalno prodavati vino komšijama i rodbini i trošiti ga za kućne potrebe. Ovakvim zakonom, velike vinarije su stekle monopol na tržištu, a same su diktirale otkupnu cenu grožđa i time dovodile vinogradare u težak položaj. To je dovelo do krčenja vinograda i prelaska na rentabilnije poljoprivredne kulture.

Istorija vinarstva i proizvodnje rakije u porodici Ilić nije mogla izbeći sudbinu čitavog vinogorja.

Davne 1934. godine, deda Bogica je u Vukoviću i široj okolini bio poznat po svom kazanu za pečenje rakije iz kog je izlazila čuvena deda Bogicina rakija. Zahvaljujući svom poznavanju tehnologije proizvodnje rakije, deda Bogica je širom istočne Srbije stizao sa svojim kazanom natovarenim na konjsku zapregu i uslužno pekao rakiju. To je bio glavni izvor prihoda za porodicu Ilić. Pritom je nalazio vremena i da se posveti svojim vinogradima i voćnjacima iz kojih je dobijao zlatne plodove voća i grožđe za pravljenje rakije i vina za porodične potrebe. Zato i ne čudi što je Slobin otac od ranog detinjstva se igrao u dvorištu u blizini kazana i slušao pouke starijih kako se pravi dobra rakija. Počev od 1951. godine, i Slobin otac se posvetio pečenju rakije i pravljenju vina i na taj način nastavio porodičnu tradiciju. Porodica Ilić još uvek neguje stare deda Bogicine vinograde u selu Lješnica. U međuvremenu, Slobin otac odlazi sa porodicom u inostranstvo i tamo započinje novi život u emigraciji svo vreme priželjkujući da se po penzionisanju vrati onom što najviše voli: vinogradima i voćnjacima u Vukoviću. To je i učinio, ali je njegov san o voćnjacima i vinogradima ostvario Slobodan. Pored uspešnog rada u sektoru turističkih usluga, Slobodan nikad nije prestao da oseća bliskost sa zemljom istočne Srbije koja rađa najbolje plodove voća i vinove loze. Zato je 2011. godine odlučio da udahne novi život porodičnoj tradiciji i da primeni sve što je učio od detinjstva od oca i dede uz savremenu tehnologiju koja nam je danas dostupna. Kao rezultat je danas pred vama čitava paleta Pruna rakija i vina.

Berba šljiva, 1933. godina, iz kolekcije Etnografskog muzeja u Beogradu
Berba šljiva, (1933. godina), iz kolekcije Etnografskog muzeja u Beogradu
Scroll
line
Vizija

Želimo da vam kroz naše voće i rakije približimo Srbiju, njen narod, podneblje i kulturu. Voleli bismo da uz naše proizvode probudimo u vama sećanja na detinjstvo, ukuse i mirise Srbije.

Upotrebom savremenih tehnologija u čitavom procesu proizvodnje uz znanje koje se prenosilo sa generacije na generaciju, doslednim insistiranjem na kvalitetu i sa iskrenom namerom da vam u čaši pružimo istinski doživljaj Srbije, proizvodimo voće, rakiju i vino koji svojim organoleptičkim osobinama i kvalitetom zadovoljavaju i najizbirljivije potrošače.

Opredeljeni smo da prikažemo kroz naše proizvode našu zemlju, naše plodove voća i naše ljude. Posvećenost u radu i poštovanje prirode nam omogućuju da vam u svakom trenutku nudimo vrhunski kvalitet i autentične proizvode nastale u Srbiji.

Slobodan Ilić 

Scroll
line
Putnik grupa

Putnik Grupa je osnovana 2000. godine u Švajcarskoj. Grupacija objedinjava više kompanija koje posluju na tržištima Švajcarske, Austrije, Nemačke, Srbije a istovremeno pokriva i tržišta drugih država na prostoru zapadnog Balkana.  Zahvaljujući činjenici da smo u dosadašnjem radu dostigli lidersko mesto u segmentu kvaliteta pruženih usluga, broj zadovoljnih korisnika nastavlja da raste. Ponosni smo što smo u kratkom vremenskom periodu postigli i uspešno održavamo poziciju najveće kompanije u domenu pružanja turističkih usluga klijentima iz dijaspore, što uključuje prodaju avio karata, aranžmana, hotelskog smeštaja, rent-a-car, osiguranje i druge turističke usluge.

Zahvaljujući stečenom iskustvu u IT sektoru, web razvoju i online marketingu, Putnik Grupa već nekoliko godina širi svoje poslovanje i u domenu IT usluga.

Pruna doo Beograd je najmlađa članica Putnik Grupe osnovana 2011. godine sa ambicijom da vremenom postane pouzdan partner koji će na tržištu ponuditi najkvalitetnije voće, vina i rakije iz Srbije. Na taj način Putnik Grupa dobija mogućnost da objedini svoje usluge i pruži vam autentično iskustvo Srbije.

putnik-group-logo